علامت تجاری منشور

روایت ها

متن کامل

کدام ورزش برای سلامتی و طول عمر بهتر است



ورزش


برگردان منشور

میلیون ها نفر از مردم سراسر دنیا، از جمله %60 امریکایی ها، استرالیایی ها، و اروپایی ها، در ورزش شرکت می کنند. یک بر رسی در سال 2015 نشان داد داده های مربوط به فواید طولانی مدت سلامتی برخی از رشته های خاص ورزشی محدود است اما مطالعه ای جدید نشان می دهد شواهد محکمی وجود دارد که مشارکت در چندین ورزش معمولی با کاهش چشمگیر خطر مرگ مرتبط است.

تخمین زده می شود فعالیت بدنی ناکافی سالانه موجب مرگ زودرس بیش از 5 میلیون نفر می شود. برای کم کردن خطر بیماری های قلبی، دیابت نوع 2، سرطان، و تعداد دیگری از بیماری های مزمن، سازمان جهانی بهداشت توصیه می کند بزرگسالان و سایر افراد حد اقل 150 دقیقه در هفته مشغول فعالیت بدنی باشند.

این برآورد ها و دستور العمل ها عمدتا" مبتنی بر مطالعاتی در مورد نتایج مشارکت فعالیت های بدنی متوسط تا شدید است. اما آیا فرق می کند چه فعالیت بدنی داشته باشیم؟

در سال های اخیر، تحقیقات فزاینده ای در مورد این که چه حوزه هایی (مثل کار، حمل و نقل، زمان گذراندن در خانه و اوقات فراغت) و انواع فعالیت های بدنی (پیاده روی، دوچرخه سواری) بر سلامت تأثیر می گذارند.

در حالی که، برای مثال، مشخص گردید پیاده روی و دوچرخه سواری با کاهش مشابهی در خطر مرگ مواجه بودند به نظر می رسد فعالیت بدنی در حوزه اوقات فراغت و زندگی روزمره دارای فواید بیشتری از فعالیت های بدنی مربوط به شغل و حمل و نقل باشند. این نشان می دهد که از لحاظ سلامت، نوع فعالیت بدنی که انجام می دهید ضرورتا" بی ارتباط نیست.

کدام ورزش ها بذای سلامتی مفیدند

بزرگسالانی که در سطح بالایی از ورزش و تمرین مشارکت می کنند با %34 کمتر خطر مرگ مواجهند تا کسانی که اصلا" یا به ندرت به این گونه فعالیت ها مشغولند. اما این شواهد کلی به این معنی نیست که همه ورزش ها بر سلامتی تأثیر یکسان نمی گذارند. بر رسی 2015 که قبلا" ذکر شد داده های موجود در باره فواید سلامتی مشارکت در 26 رشته ورزشی را خلاصه نمود و شواهدی مشروط تا نسبتا" قوی وجود دارد که هم دویدن و هم فوتبال باعث بهبود عملکرد قلب، ظرفیت هوازی، سوخت و ساز بدن، و وضعیت تعادل و وزن می شوند. فوتبال به علاوه نشان داد برای عملکرد عضلات مفید استو شواهد برای سایر ورزش ها نادر یا نا هماهنگ بودند.

به منظور تقویت شواهد مربوط به فواید سلامتی شش رشته رایج ورزشی - ایروبیک، دوچرخه سواری، فوتبال، ورزش های با راکت، دویدن، و شنا - ما داده های 80306 بزرگسال انگلیسی را تجزیه و تحلیل کردیم. در مورد شرکت کنندگان در ایروبیک، دوچرخه سواری، ورزش های راکتی، و شنا، نتایج به ترتیب %27، %15، %47، و %28 کاهش خطر مرگ را نشان داد.

اگر چه کاهش خطر مرگ در نمونه های مورد مطالعه در ارتباط با فوتبال و دویدن (به ترتیب %18، و %13) مشاهده گردید اما داده ها اجازه نتیجه گیری در باره تعمیم چنین اثراتی را نداد. این ارتباط که از لحاظ آماری غیر قابل اهمیت است نباید به غلط "بی ارتباط" یا " فاقد تأثیر" تفسیر شود. ما نمی دانیم اثرات مشاهده شده در نمونه، صرفا" اتفاقی رخ داده یا منعکس کننده اثرات واقعی در جامعه است.

مطالعات قبلی بر روی امریکایی ها، مردان چینی، و دانمارکی ها در ارتباط با دویدن، کاهش قابل توجهی را در خطر مرگ (%27 تا %40) نشان داد. بررسی 2015، شماری از فواید سلامتی مرتبط با فوتبال را مشخص کرد.

آیا من اصلا" باید ورزش بکنم؟

میزان آسیب های سالانه در بین همه ورزشکاران حرفه ای و تفریحی حدود %6 است اما شیوع، نوع، و شدت آسیب ها در ورزش های مختلف بسیار متفاوت است. خوشبختانه، کارشناسان نظر می دهند که می توان از %50 آسیب های ورزشی احتراز کرد. با پیروی از دستور العمل های دقیق و کامل مراقبت های ورزشی استرالیا مندرج در برگه های اطلاعات مربوط به آسیب های ورزشی می توان خطر را به حد اقل رساند.

بیش از 50 سال پیش، از وینستون چرچیل خواسته شد راز طول عمرش را آشکار کند. او گفت: "ورزش، من هرگز در ورزش شرکت نکردم."

خب ما باید وینستون چرچیل را سر مشق قرار دهیم یا طبق آخرین یافته های تحقیقاتی که فواید ورزش را نشان می دهد عمل کنیم؟ گرچه نمی توان امکان آسیب های ورزشی یا سایر پیامدهای منفی مرتبط با ورزش (مثل مرگ ناگهانی در حین ورزش) را انکار کرد، فواید بالقوه ورزش به مراتب بیش از خطرات آن است.

کدام ورزش را انتخاب کنم؟

ممکن است ده ها سال طول بکشد تا در باره پیامد های سلامت انواع همه ورزش ها به نتیجه قطعی برسیم. آیا در عین حال باید جلوی تلویزیون بنشینیم و منتظر پژوهشگران برای اعلام نتایج نهایی باشیم؟ نه. آنچه را ترجیح می دهید دنبال کنید و فعالیت ورزشی با هزینه معقول و قابل دسترس را که از آن لذت می برید انتخاب کنید و در عین حال سعی کنید خطر آسیب را به حد اقل برسانید.

این امر احتمال انگیزه دار ماندن و در گیر ماندن در فعالیت را تا رسیدن به فواید قابل توجه سلامتی افزایش می دهد.



منبع: theconversation.com