علامت تجاری منشور

روایت ها

متن کامل

میشل اودنت: بقای بشر تا چه زمانی است ؟



زندگی بشر

نوشته: Saskia Baron



ترجمه: منشور

میشل اودنت، از پیشگامان زایمان طبیعی بی خطر، به بدبینی تبدیل شده است که پیش بینی می کند سزارین طیف اختلالات اوتیسم را افزایش داده و بشریت را در سطحی تکاملی تغییر می دهد. او می گوید: "اگر نمی توانید فرزند داشته باشید می توانید با استفاده از روش های پزشکی بار دار شوید. اما به این ترتیب، ما قوانین انتخاب طبیعی را لغو کرده ایم."

میشل اودنت تمام عمرش را صرف مبارزه با آداب و رسوم سنت های معمول پزشکی نموده است. حالا در دوران 80 سالگیش، پزشکی که زنان را تشویق می کرد زایمان بدون درد را در استخر های آب گرم تجربه کنند و اولین فردی بود که در باره اهمیت قرار دادن نوزاد زیر پستان مادر نوشت از عقیده خود برگشته است. کتاب جدید او هشداری است به بشریت است که ما با پذیرش بی پروای فن آوری پزشکی با آینده ای ترسناک مواجه هستیم؛ که همان روش هایی که برای نجات جان انسان ها بکار می رود نژاد بشر را هم در سطحی تکاملی تغییر می دهند.

تولد هومو، شمپانزه دریایی این نظریه را مطرح می کند که شیوه زایمان اطفال می تواند یکی از دلایل تعداد فزاینده اختلالات رشد، مشکلات روانشناختی، و رفتار های اعتیاد آور باشد. او مطالعات اپیدمیولوژیکی را تفسیر کرده که نشان می دهد تعداد زیاد کودکان متولد شده توسط سزارین یا القا که در آن ها طیف اختلالات اوتیسم تشخیص داده شده در حمایت از نظریات او همچنان ادامه دارد.

جای تعجب نیست مردی که در دهه 50 در فرانسه به عنوان یک جراح تربیت شد و زمانی از پیشگامان استخر های زایمان و تماس پوست به پوست گردید و در جنبش زایمان طبیعی غولی شد علاقه مفرطی به سلامت نوزاد داشته باشد. از زمان بازنشستگی در 1985 از بیمارستان Pithiviers جنوب پاریس که تحولات اساسی دربخش زایمان آن کرد وقت خود را صرف سخنرانی برای ماما ها و پزشکان در اطراف جهان کرده است. اکنون با مستقر شدن در لندن، او مایل است که خود را "دانشجوی بین رشته ای طبیعت بشر" توصیف کند. اودنت دارای یک پایگاه اطلاعاتی انگلیسی زبان است که مقالات علمی مربوط به حاملگی، تولد و اپیدمیولوژی را فهرست می کند. او دربازده خود خستگی نا پذیر است، و در 10 سال گذشته تنها پنج کتاب تولید کرده است. در مورد آخرین کتابش یک سال پیش هنگامی الهام گرفت که برای مخاطبانی از ماماها و مربیان شنا که با اطفال کار می کنند سخنرانی می کرد. این برمبنای تفسیر او از کشفیات جدیدش در زمینه دیرینه شناسی، میکرب شناسی، و ژنتیک دور می زند و او مشتاق است ببیند استدلال هایش چگونه پذیرفته می شود.

او در باره نظریه بسیار بحث برانگیز میمون آبزی به تفصیل تحقیق می کند - نظریه این که اجداد انسان از طریق یک مرحله تکاملی آبزی از درختان فرود می آیند - به خصوص که اون اعتقاد وی را که برخی از زنان در حال زایمان به طور غریزی به غوطه ور شدن در آب کشیده می شوند، منعکس می کند. او همچنین مجذوب تحقیقات جاری در زمینه پس هم افتی (epigenetics) - مطالعه مکانیسم های بیولوژیکی که ژن ها را خاموش و روشن می کند - و مطالعاتی است که تحقیق می کند چگونه میکروبیوم مادر - موجودات میکروسکپی مثل باکتری ها که در بدن انسان زندگی می کنند - می تواند بر رشد کودک در زمان حاملگی، زایمان، و طفولیت تأثیر بگذارد.او در مورد پیشبرد نظریه اش در باره این که تغییر شیوه تصور و وضع حمل زنان انسان را در سطح تکاملی تغییر می دهد، بسیار مشتاق است. اودنت معتقد است که القا با استفاده از هورمون های مصنوعی، زایمان های سزارینی، و پیشرفت در زمینه طب نوزاد باعث تولد کودکان بیشتراز مادرانی شده که در غیر این صورت زنده نمی ماندند.

این امروزه یکی از بزرگترین مشکلات برای بشریت است و مردم ندرک نمی کنند که " یکی از اثرات علم مامایی جدید خنثی کردن قوانین انتخاب طبیعی است - قوانینی که کوشش همه ما را در گذشته عقیم ساخته است. ما آن قوانین راخنثی کرده ایم. این بدان معنی است که در آغاز قرن بیستم، زنی که نمی توانست به طور طبیعی وضع حمل کند، می مرد در حالی که یک زن روستایی که می توانست راحت زایمان کند می توانست 12 فرزند داشته باشد. امروزه تعداد کودکان یک زن بستگی به عواملی جز ظرفیت جسمی زایمان دارد.

"من عمدتا" در باره زنان و زایمان صحبت می کنم اما می توانیم در مورد لقاح نیز صحبت کنیم. اگر نمی توانید فرزند دار شوید می توانید از روش های پزشکی برای لقاح استفاده کنید. به این ترتیب ما قوانین انتخاب طبیعی را خنثی کرده ایم. این یکی از بزرگترین معضلات امروزه بشریت است و مردم آن را درک نمی کنند. هر ریاضیدانی و هر متخصص آماری که به این موضوع علاقه مند باشد می تواند راه هایی برای محاسبه آنچه اتفاق خواهد افتاد پیدا کند - من در کتابم چند مثال آورده ام."

اودنت به کشفی در دهه 70 استناد می کند که دارو باعث درمان بیماری ناسازگاری ریسوس (نابودی گویچه های قرمز خون) شد که از آن زمان جان صد ها هزار نفر را نجات داده است و باعث شده والدینی که این بیماری را دارند چندین بچه داشته باشند. او همچنین به تحقیقات مربوط به از پا به دنیا آمدن نوزادان استناد می کند که یک عنصر ژنتیکی را نشان می دهد."در گذشته زایمان از پا خطرناک تر از زایمان از سر بود اما ناگهان با ظهور تکنیک های مدرن سزارین، خطرناک تر نیستند. بنابر این، افرادی که ژن زایمان از پا دارند (عامل آن می تواند پدر یا مادر باشد) می توانند به همان میزان بچه دار شوند. این یک واقعیت ریاضی است."



نوزاد

جایی که اودنت به زمینه بسیار بحث انگیز تری وارد می شود تفسیر انتخابی او از دو مطالعه طولی بزرگ در باره میزان بالای سزارین و القا در میان بچه هایی است که بعدا" حالات گستره اوتیسم در آن ها تشخیص داده شده است. این مطالعات موردی کنترل شده از داده های مبتنی بر جمعیت سال های 2002 و 2004 استفاده کردند و ارتباط بین زایمان سزارینی و اوتیسم را نشان دادند.اودنت ادعا می کند که افزایش شیوع در موارد مربوط به اختلالات گستره توهمی نمی تواند تنها به افزایش آگاهی و تغییر در تعریف اوتیسم نسبت داده شود. نگرانی های او روی استفاده از اکسی توسین مصنوعی برای تحریک زایمان، افزایش تعداد سزارین ها، و شرایط محیطی رحم است. او پیشنهاد می کند که برخی ازاین عوامل یا همه آن ها ممکن است در مواردی سبب ایجاد استعداد ژنتیکی رشد اوتیسم شوند.

اما همبستگی مساوی با علیت نیست. پل وانگ متخصص طب اطفال و اوتیسم تفسیر کاملا" متفاوتی در باره میزان بالای اوتیسم در میان کودکانی دارد که از طریق مداخله متولد شده اند. او می گوید: " یک جنین با مسائل رشد ممکن است عضلاتی کم توان داشته باشد که این می تواند در حرکتش به منظور قرار گرفتن در وضعیت مناسب برای زایمان طبیعی دخالت کند. به این ترتیب، جنین نقش مهمی در ایجاد و پیشبرد زایمان طبیعی بازی می کند."

دیگران اشاره کرده اند که میزان بالا تر ممکن است نشانه این نباشد که مداخلات زایمان مسبب ایجاد اوتیسم باشد بلکه مشکلات مربوط به اوتیسم - برنامه ریزی موتور ( توانایی درک، برنامه ریزی، و انجام ماهرانه یک عمل غیر معمول در توالی صحیح از ابتدا تا انتها)،اختلافات بیش از حد یا کمتر از حد حسی، ناتوانی ارتباط - ممکن است برای کودکی که هم اکنون در رحم مادر مبتلا به اوتیسم است در گیر شدن در روند زایمان به روش استاندارد را مشکل سازد.

دکتر کارول بکلی (Carole Buckley) نماینده بالینی کالج سلطنتی پزشکان عمومی در زمینه اوتیسم از این فرضیه آشفته است: "در این کتاب هیچ شاهدی برای پشتیبانی از این ادعا وجود ندارد و طرح آن ها توسط دکتر اودنت بسیار غیر منطقی است. این پیشنهاد که القای زایمان یا بدنیا آوردن یک نوزاد از طریق سزارین ممکن است منجر به اوتیسم شود غیر مسئولانه است. اون تنها اضطراب و احساس گناه و بی کفایتی زنانی را که غالبا" هنگام نیاز به مداخله برای بدنیا آوردن فرزندشان احساس می کنند افزایش می دهد ."

اودنت اعتقاد دارد نگران کردن والدین مضطرب آخرین چیزی است که مفید است. او می گوید: "من در کتاب هایم هشداری داده ام - آن ها برای زنان حامله نیستند. من به آن ها می گویم آن ها را نخوانند. آن ها کتاب هایی هستند برای کسانی که به آینده بشر علاقه مند هستند - احتمالا" کسانی با زمینه علمی، افرادی که علاقه مند به تفکر در مورد آینده و آینده گونه ها هستند. من می خواهم پیامم را به جامعه برسانم."

وقتی ناشر کوچک کتاب، یک متخصص راهنمایی زایمان و فرزند داری است این ممکن است کمی ریاکارانه به نظر برسد. تلاش برای رسیدن به این که آیا اودنت استدلال می کند افرادی که به گمان خود والدین خواهند شد و مشکلاتی در مورد باروری یا زایمان دارند نباید از فن آوری پزشکی در صورتی که خطر اوتیسم را افزایش می دهد استفاده کنند، منتج به پاسخی تدافعی می شود: "من این طور فکر نمی کنم - نه از لحاظ نظرات و قضاوت، من فقط نظاره می کنم. آنچه من می گویم این است کهمردم در کوتاه مدتفکر می کنند، کاری که ما به طور کلی انجام می دهیم - هدف ما همیشه این است که حالا چه می توانیم بکنیم؟ بنابراین اگر بگوئیم هر کس می تواند یک بچه داشته باشد، از یک دیدگاه کوتاه مدت، مثبت است. اما من در باره کوتاه مدت صحبت نمی کنم، من در باره آینده بشریت صحبت می کنم. میلیون ها سال است که بشر روی این سیاره زندگی کرده است و حالا بشر چقدر می تواند زنده بماند؟ این احتمالا" چند سال ناچیز در مقایسه با گذشته است."

کسانی که اوتیسم و سایر اختلالات رشد را به عنوان تفاوت های انعطاف پذیر و قابل قبول و نه چیزی که باید از آن ممانعت شود، می بینند ممکن است لحن فصل پایانی را نگران کننده پیدا کنند: "ما پیشنهاد می کنیم پزشکی زنان و سایر شاخه های تولید مثل به خنثی سازی قوانین انتخاب طبیعی به عنوان عاملی ظاهرا" غیر قابل بازگشت، جایگاه بارزی اختصاص دهد: اون تمایل دارد روز رستاخیز را جلو اندازد. لازم است اثرات احتمالی و غیر قابل پیش بینی تکاملی تکنیک های آسان، سریع، و ایمن سزارین را درک کنیم."

تغییر در تصویر اودنت از پیشگام خوش طینت زایمان طبیعی به فردی بدبین قابل ملاحظه است. جالب است ببینیم استدلال های او چگونه ارزیابی می شوند.



منبع:www.theguardian.com