علامت تجاری منشور

روایت ها

متن کامل

آزمایش در دست تکوین ادرار برای تشخیص بیماری سل



آزمایش اوره

نوشته:Jennifer Abbasi



ترجمه: منشور

یک تیم بین المللی پژو هشگران در صدد تکوین یک آزمایش ادرار با استفاده از فن آوری نانو برای عفونت فعال سل هستند که می تواند امکان تشخیص بهتر و مدیریت درمان را در وضعیت های کمبود منابع فراهم کند. طبق پیش بینی های سازمان جهانی بهداشت، در سال 2016 حدود 10.4 میلیون عفونت جدید سل و بیشاز 1.6 میلیون مرگ و میر ناشیاز سل در دنیا وجود داشته است.

آزمایشات پوست و خون برای سل نمی تواند بین شکل فعال و پنهان بیماری تمایز قائل شود. اخیرا"، عفونت فعال سل می تواند به صورت غیر تهاجمی با آزمایش خلط سینه درمردم تشخیص داده شود، اما کشت خلط سینه زمان بر است و حد اقل دو هفته طول می کشد و نیاز به امکانات آزمایشگاهی ویژه و کارکنان متخصص دارد. جمع آوری نمونه خلط سینه هم، که با سرفه کردن بدست می آید، به خصوص در کودکان، سالمندان، و بیماران مبتلا به کمبود ایمنی، مشکل است.

سنجش اوره برای نشانگر فعال لیپوارابینومانان (lipoarabinomannan) سل عملی تر است اما تا بحال دربیمارانی که به اچ آی وی هم آلوده هستند و تجمع لیپوارابینومانان در اوره شان بالاست، حساسیت نشان داده است.

اینک، به نظر می رسد تیمی از دانشمندان دانشگاه جورج میسون در ماناساس ویرجینیا با ایجاد نانو ذراتی که به طور مؤثر لیپوارابینومانان ادرار را جذب می کنند براین مانع غلبه یافته اند.

هر ذره، قفس پلیمری کوچکی است حاوی "طعمه شیمیایی" - RB221 رنگ پیچیده واکنش پذیر مس - که محققان کشف نمودند به لیپوارابینومانان با میل ترکیبی زیاد متصل می شود.

در مقاله ای که اخیرا" در Science Translational Medicine به چاپ رسید، این آزمایش 95 درصد حساسیت و 80 در صد دقت را در 48 بیمار اچ آی وی منفی بستری در بیمارستان پرو که سل فعال آن ها توسط آزمایشگاه تأیید شده بود، نشان داد. روش جدید حساسیت بیشتری نسبت به آزمایش متداول کشت خلط سینه داشت و تمرکز لیپوارابینومانان بستگی به شدت بیماری داشت.

پژوهشگران اینک مشغول اعتبار سنجی آزمایش قبل و بعد از درمان در گروه مبتلا به سل از جمله کودکان و بیماران مقاوم به داروی سل هستند. در مطالعه دیگری، آن ها مشغول ارزیابی آزمایش کم هزینه یک مرحله ای غربالگری اوره مسلولین با استفاده از فن آوری هستند.

طبق گفته لنس لیوتا، محقق و رئیس آزمایشگاه پروتئومیکس دانشگاه جورج میسون، این تکنولوژی که مجوزش متعلق به شرکت سیریس نانو ساینسز (Ceres Nanosciences) است می تواند در کشور های فقیر و جوامع در معرض خطر بالای ابتلا، مثل زندان ها و پناهگاه های بی خانمان ها، بسیار مفید باشد.

ژن درمانی هموفیلی آینده درخشانی دارد

نتایج اولیه آزمایش های درمان ژن های هموفیلی A و B اخیرا" در مجله پزشکی نیو انگلند منتشر شد. هر دو آزمایش در دست انجام افزایش قابل توجهی را در فعالیت فاکتور رشد لخته شدن درونی و کاهش خونریزی و استفاده از فاکتور بیرونی نشان داد. مسبب هموفیلی A و B جهش های ژنتیکی است که به ترتیب باعث کمبود فاکتور هشتم و نهم لخته شدن خون می شود. رواج هموفیلی A شش برابر بیشتر از هموفیلی B است.

در مرحله 1 و 2a آزمایشی غیر تصادفی که توسط شرکت های اسپارک تراپیوتیکز (Spark Therapeutics)و فایزر سرمایه گذاری شد، پژوهشگران یک درمان تحقیقی به نام SPK-9001 را در ده مرد مبتلا به هموفیلی B که فعالیت فاکتور نهم انعقاد خونشان 2 در صد یا کمتر از ارزش طبیعی بود، مورد آزمایش قرار دادند. تزریقی از حامل وابسته ویروس آدنو با دوز کم که یک فاکتور بیش فعال نهم ژن را به سلول های کبد منتقل می کند باعث فعالیت متوسط پایدار انعقاد خون به ارزش طبیعی 34 در صد شد. طی دوره پیگیری، که از 28 تا 78 هفته متغیر بود نه نفر از شرکت کنندگان خونریزی نداشتند و هشت تای آن ها قادر به قطع استفاده پیشگیرانه و مورد احتیاج از فاکتور شدند. هیچ عوارض جدی وجود نداشت و درمان کوتاه مدت دو شرکت کننده با پردنیزون موجب افزایش سطوح آنزیم کبدی بدون علامت شد.

اسپارک همچنین در دسامبر اعلام کرد 7 شرکت کننده را در مرحله یک و دوی آزمایش SPK-8011، درمان تحقیقی ژن برای هموفیلی A، روی دارو قرار داده است. در فاز یک و دوی مطالعه افزایش دوز که در دسامبر منتشر گردید نه مرد با هموفیلی شدید A، یک تزریق سروتیپ AAV حامل 5 فاکتور کد گذاری شده هشت را دریافت کردند. هر هفت نفر شرکت کننده که دوز بالا دریافت کردند سطوح درمانی فعالیت فاکتور هشت را تا یک سال بعد از تزریق حفظ کردند که شش تای آن ها به سطح طبیعی رسیدند.

متوسط میزان خونریزی سالانه در میان شرکت کنندگان گروه دوز بالا که قبلا" درمان پرو فیلاکسی دریافت کرده بودند از 16 بار قبل از درمان به یک بار بعد از تزریق کاهش یافت و هر هفت شرکت کننده توانستند تا هفته 22 استفاده از فاکتور هشت را قطع کنند. هیچ پاسخ ایمنی به AAV5 شناسایی نشد و تنها عارضه جدی سوء، پیشرفت بیماری قبلی مفاصل در یک شرکت کننده بود. بر اساس نتایج موقت، شرکت بیومارین مشغول اجرای فاز 3 آزمایش درمان است که 40 شرکت کننده خواهد داشت.

جان پاسی (John Pasi)، رئیس مرکز هموفیلی بیمارستان رویال لندن و محقق اصلی آزمایشات والکو کوژن روکساپارووک (valoctocogene roxaparvovec) گفته است که نتایج اولیه این ژن درمانی های تحقیقاتی هموفیلی A و B بسیارفراتر از انتظار بوده است. او گفت: "چشم انداز امکان زندگی عادی پس از درمان ژن اینک یک امید کاملا" واهی نیست. اگرچه پرسش بزرگ در مورد دوام پاسخ همچنان باقی است و این تنها چیزی است که ما باید در نظر داشته باشیم."



منبع: jamanetwork.com

ترجمه مقالات مفید منابع معتبر علمی در زمینه های گوناگون علمی، فنی، و اجتماعی را در منشوربخوانید