علامت تجاری منشور

روایت ها

متن کامل

استفان هاوکینگ



استفان هاوکینگ

ترجمه: منشور

پروفسور استفان ویلیام هاوکینگ روزهشتم ژانویه 1942 (درست 300 سال بعد از مرگ گالیله) در آکسفورد انگلستان متولد شد. خانه والدینش در شمال لندن بود اما در دوران جنگ جهانی دوم به نظر می رسید که آکسفورد مکان امن تری برای داشتن بچه باشد. وقتی هشت سالش بود خانواده اش به سنت آلبانز، شهری حدود 20 مایلی شمال لندن، نقل مکان کرد. در سن یازده سالگی به مدرسه سنت آلبانز و سپس به کالج دانشگاه آکسفورد، کالج قدیمی پدرش، رفت. استفان مایل بود که ریاضی بخوانداگر چه پدرش پزشکی را ترجیح می داد. رشته ریاضی در کالج دانشگاه وجود نداشت بنابر این او فیزیک را دنبال کرد. بعد از سه سال بدون کار زیاد مدرک افتخاری درجه یک علوم طبعی به او اعطا شد.

در اکتبر سال 1962 استفان وارد بخش ریاضیات کاربردی و فیزیک نظری دانشگاه کمبریج شد تا در مورد کیهان شناسی به تحقیق بپردازد. در آن زمان هیچ کس در آکسفرد نبود که در آن زمینه کار کند. استاد راهنمایش دنیس سیاما (Dennis Sciama) بود اگر چه او امید وار بود با فرد هویل (Fred Hoyle) که در کمبریج فعالیت می کرد کار کند. بعد از گرفتن مدرک دکترایش در 1965 با پایان نامه اش تحت عنوان " ویژگی های گسترش جهان ها" او ابتدا عنوان همکار تحقیق (در 1965) و سپس همکار برجسته در علوم (در 1969) را در کالج گانویل و کیوس کمبریج کسب نمود. در سال 1966 او جایزه آدامز را به خاطر مقاله اش "شگفتی ها و هندسه فضا-زمان" دریافت کرد. استفان در سال 1968 به مؤسسه نجوم نقل مکان کرد و بعدا" در سال 1973 به بخش ریاضیات کاربردی و فیزیک نظری برگشت و به عنوان دستیار تحقیق استخدام شد و اولین کتاب علمیش را تحت عنوان " ساختار فضا-زمان در مقیاس بزرگ" به همراه جورج الیس (eorge Ellis) منتشر کرد. طی چند سال بعد استفان به عنوان عضو انجمن سلطنتی (1974) و دانشمند برجسته شرمن فیرچایلد (Sherman Fairchild) مؤسسه فن آوری کالیفرنیا انتخاب شد. در 1975 دانشیار فیزیک گرانشی در بخش ریاضیات کاربردی و فیزیک نظری گردید و در 1977 به استادی فیزیک گرانشی ارتقاء یافت. او سپس کرسی پروفسور ریاضیات لوکیژین (Lucasian) را تصاحب کرد (1979-2009). این کرسی در 1663 با پولی که در وصیت نامه جناب هنری لوکاس (Reverend Henry Lucas)، عضو مجلس از جانب دانشگاه، به ارث گذاشته شده بود تأسیس گردید. این کرسی ابتدا توسط ایساک بارو (Isaac Barrow) تصاحب گردید و سپس در 1669 ایساک نیوتن (Isaac Newton) صاحب آن شد. از سال 2009 استفان به عنوان مدیر تحقیق دنیس استنتون اوری و سالی تسوی وونگ اوری در بخش ریاضیات کاربردی و فیزیک نظری مشغول به کار شد.

پروفسور استفان هاوکینگ بر روی قوانین اساسی حاکم بر جهان کار می کرد. همراه با روجر پن رز (Roger Penrose) او نشان داد که نظریه کلی نسبیت اینشتین تلویحا" فضا و زمان را نشان می دهد که شروعش انفجار بزرگ و پایانش سیاه چاله ها بوده است (1970). این نتایج نشان داد که لازم است نظریه نسبیت عام را با نظریه کوانتومی، یکی دیگر از پیشرفت های بزرگ علمی نیمه اول قرن بیستم، یکی کرد. یک نتیجه چنین یکپارچگی کشف شده او این بود که سیاه چاله ها نباید کاملا" سیاه باشند بلکه باید انرژی تابشی هاوکینگ را منتشر کنند و در نهایت تبخیر شده و ناپدید شوند (1974). یک فرض دیگر این است که جهان هیچ لبه یا مرزی در زمان خیالی ندارد. این بدان معنی است که نحوه شروع جهان کاملا" توسط قوانین علم تعیین شده است. استفان در اواخر عمربا همکارانش در مورد امکان حل پارادکس اطلاعات سیاه چاله کار می کرد، جایی که بحث ها حول محور حفظ اطلاعات متمرکز بود.

آثار فراوانی داشت از جمله ساختاربزرگ مقیاس فضا زمان، با همکاری الیس (G F R Ellis)، نسبیت عمومی: بررسی یک صدمین سال اینشتین، با همکاری ایزرائیل (W Israel)، و 300 سال گرانش، با همکاری ایزائیل (W Israel). در میان کتاب های محبوبی که استفان هاوکینگ منتشر نمود کتاب پر فروش " تاریخچه مختصر زمان، سیاه چاله ها و جهان های تولد یافته و سایر مقالات"، " جهان به طور خلاصه"، " طراحی بزرگ و تاریخ مختصر من" است.

پروفسور استفان هاوکینگ سیزده مدرک افتخاری دریافت کرد. او دریافت کننده جوایز و مدال های بسیار بود که برجسته ترین آن جایزه فیزیک بنیادی (2013)، مدال کاپلی (2006)، و جایزه بنیاد ولف (1988) بود. او عضو انجمن سلطنتی بریتانیا و عضو آکادمی ملی علوم ایالات متحده ، و آکادمی علوم اسقفی بود.

در سال 1963، در فاصله کوتاهی از تولد 21 سالگیش، تشخیص داده شد که استفان مبتلا به بیماری ALS، نوعی بیماری نورون حرکتی، می باشد. علیرغم وابسته شدنش به صندلی چرخدار و سیستم صوتی کامپیوتری برای برقراری ارتباط ، استفان به تلفیق زندگی خانوادگی ( او دارای سه فرزند و سه نوه است) با تحقیقش در زمینه فیزیک نظری، به علاوه برنامه های مفصل سفر و سخنرانی های عمومی ادامه داد. به لطف شرکت Zero-G، او در سال 2007 بی وزنی را تجربه کرد و همیشه آرزو داشت روزی عازم فضا شود. وی در سن 76 سالگی زندگی را بدرود گفت.



منبع:www.hawking.org.uk

ترجمه مقالات مفید منابع معتبر علمی در زمینه های گوناگون علمی، فنی، و اجتماعی را در منشور بخوانید