علامت تجاری منشور

منشور

مکانیسم جستجو در منشور استفاده از کلیدواژه ها است.
با وارد کردن یک حرف از کلیدواژه در محل جستجو، فهرستی از کلیدواژه ها برای انتخاب دقیق و بازیابی اطلاعات در اختیار جستجوکننده قرار می گیرد.

برای روز درخت کاری

سودابه مهیجی

کشتزاران تلف شده در بی برگی، مرثیه ای حقیقی ست. شاپرک ها که می پژمرند و طراوت از بال هایشان بر خاک میریزد، زنبق ها که غرق خار عطش می شوند، اینها را باید دانست. شاخ و برگ زندگی در زمین کم است. باید ریشه های حیات را روز افزون در مزرعه ی زمین کاشت.

ریشه ها شروع به دویدن در قلب جهان می کنند و دست هایشان را بر فراز باغ ها و کویران سایه سار می سازند. آنوقت تمام حیات لبریز از سعادت می شود.

درخت ها مبارکند. پیام آوران آشتی. راهنمایان سمت و سوی خرمی. که می کوشند تا ما راه خانه ی باران را گم نکنیم و کتاب هستی مان را جز در سایه سار تنفس راستین ورق نزنیم.

درخت ها حتی بر علف های بی ادعا رحمت می آورند. ذخیره ی سبز برای همه مخاطبان زندگی دارند. از انتخاب این سبزی می شود به معجزه ی هرگز پیر نشدن پی برد.

درخت ها میوه های همیشه شناور خنکا و لبخند دارند. بدون آنها هرگز بهار به تقویم نمی رسد. برگ و شاخه و نسیم در درخت معنا دارد. دور از ساقه های وزیدن درخت، زندگی فرتوت است، بی آسایش است.

ای درخت! که چون حماسه ای شگرف همیشه در باد و باران ایستاده ای و هیچ هراس و تردیدی از توفان ها در حافظه ی خود نداری تو که عدالت طبیعتی و تمام صلابت و سلامتت از رفاقت باران و تواضع خاک است تو را برای ستایش باید با هزاران نا مقدس بر زبان آورد.

درخت، ابتدای نام های کهنسال توست. در شناسنامه ات چه بسیار القاب نیرومند داری برای روییدن برای سایه بانی.

هرگز تاخیر نداری. تو منزلگاه آسودن رهگذران تفتیده، تو هوای نفس برای ریه های دلواپس، تو به تنهایی باغ سیاحتی برای چشمان هوشیار. مبهم نیستی. صریح و شجاعی.

سخنت را با مردمان بی پرده می گویی دلت را، رسالت سر به فلکت را افشا کرده ای همیشه. با دست های رو به آسمان که همیشه در حال خواستن از ملکو ت اند و هزاران دل نازک که در هیات برگ به همه گان نشان می دهی. اگر آن دست های آبرومند رو به خدا نبودند. باران سرور بر سر ما نمی بارید و گنجشک های مژده آور جایی برای نشستن و سرودن و بزم افروختن نداشتند. شانه هایت را هرگز از پرندگان خوش خبر تهی نکن و سلامت را که پاسخ تمام دلواپسی های کوی و گذر است از زمین باز مگیر.