علامت تجاری منشور

روایت ها

متن کامل

دیوار سبز بزرگ چین با گسترش کویر مبارزه می کند



دیوار سبز چین


نوشته: Alexandra E. Petri

برگردان منشور

در ماه آوریل در صحرای گبی دامداران ذرت می کارند که - اگر باقی بماند - در ماه اکتبر برداشت می کنند. ماه آوریل هم فصل شدت طوفان های شنی است که حاصل آن بیابان زایی است - تغییر زمین های قابل زراعت و پذیرای کشت به بیابان. این طوفان های شدیدممکن است سه تا ده بار در ماه اتفاق بیفتد و محصولات زراعی را از بین برده و به شالوده خاک آسیب برساند.

این دامداران در صحرای تنگر (Tengger Desert) در حاشیه جنوبی گبی در ایالت خود مختار مغولستان داخلی چین زندگی می کنند. اما کثرت و شدت طوفان های شن این دامداران و سایرین که این منطقه را خانه خود می دانند مجبور کرده است که یا انتخاب کنند بمانند و سعی کنند زندگی مشکل را با سختی بگذرانند یا به سایر پناهجویان آب و هوا در شهر ها بپیوندند.

فنگ وانگ (Feng Wang) دانشیار مؤسسه مطالعات بیابان زایی آکادمی جنگلداری چین می گوید: "این مثل آغاز فیلم اخیر 'درمیان ستارگان' است"، فیلمی در 2014 که نامهربان بودن فزاینده سیاره زمین را به دلیل فجایع زیست محیطی به تصویر می کشد. "بادهای شدید شن ها را به هر طرف می برند، حتی به داخل ساختمان ها."

وانگ اضافه می کند که فیلم در واقع حاوی مصاحبه های واقعی با مردمی است که در دهد 1980 و 1990 در شمال غرب چین زندگی می کردند، زمانی که خشک سالی شدیدی بسیاری از مردم را مجبور به ترک محل زندگیشان و پیدا کردن شغل بهتر در شهر ها کرد.

جنگل زدایی، چرای بیش از حد، و استفاده بیش از اندازه آب توسط مردم، از جمله عوامل مؤثر در بیابان زایی است. در چین مشکلی که اتفاق افتاده چهار نوع بوده است: "بیابان زایی بادی" که براثر فرسایش بادی به دنبال از بین رفتن پوشش گیاهی اتفاق می افتد؛ "از بین رفتن آب و خاک" به سبب فرسایش آب که عمدتا" در فلات لس (Loess) پخش شده؛ "شور شدن" به خاطر مدیریت ضعیف آب، و "بیابان زایی سنگ و کلوخ" در منطقه کارست جنوب غربی چین. در حال حاضر 27.4 درصد از چین زمین های بیابانی است که زندگی حدود 400 میلیون نفر را تحت تأثیر قرار می دهد.

وانگ می گوید: " مشکل اصلی که چین با آن مواجه است جمعیت بیش از حدی است که در مناطق خشک زندگی می کنند که فراتر از ظرفیت انتقال و بازگرداندن زیست محیطی این منطقه است." او می گوید اما این مشکل منحصر به چین نیست: 24.1 درصد از سطح زمین از زمین های بیابانی تشکیل شده که محل سکونت حدود یک ششم جمعیت جهان است.

با توجه به گزارش 2013 کنوانسیون مبارزه با بیابان زایی سازمان ملل، بیابان زایی، تخریب زمین، و خشک سالی در قرن بیستم و بیست و یکم، به خصوص در مناطق خشک، نیمه خشک، و خشک نیمه مرطوب درسطح جهان شتاب فزاینده ای یافته است. در طول 40 سال گذشته، زمین بر اثر فرسایش و تخریب یک سوم زمین های زراعی خود را از دست داده است. در 2016، مونیک باربوت (Monique Barbut) دبیر اجرایی کنوانسیون مبارزه با بیابان زایی سازمان ملل در مصاحبه ای با شبکه الجزیره گفت علیرغم افزایش برخی آگاهی ها، از دست دادن زمین شدید تر می شود و نه کمتر.

باربوت گفت: "ما هر سال زمین های بیشتری را از ذست می دهیم. ما امروزه در هر سال در حال از دست دادن بیش از 12 میلیون هکتار زمین هستیم، بنابراین، وضعیت دارد بدتر می شود."

دیوار بزرگ سبز

چین حد اقل از دهه 1950، از زمانی که جمهوری جوان خلق چین شروع به قانون شکنی برای سازندگی ملت کرد و مزرعه ها و سرزمین های بیابانی را برای ساختن شهر ها و ایجاد زیر ساختی جهت اسکان دادن جمعیت رو به رشد منهدم ساخت، با بیابان زایی در مقیاس وسیع مبارزه می کند. این چنین فعالیت های انسانی حفاظت بسیاری از زمین ها را در برابر فرسایش باد و رسوبات بیابان های اطراف آن، از بین برده است.

شیان شوئه (Xian Xue) متخصص برجسته بیابان زایی بادی و استاد آکادمی علوم چین می گوید: "این شبیه آن چیزی است که کشاورزان امریکایی در دهه 1930 انجام دادند و باعث بوجود آمدن غبارستان شد."

در یک حرکت بزرگ برای رسیدگی به مشکل، در 1978 دولت چین سه پروژه شمالی دیواری از درخت و بوته را به اجرا گذاشت، یک تلاش مهندسی زیست محیطی ملی که کاشتن میلیون ها درخت در امتداد مرز 2800 مایلی بیابان پیشرونده شمالی چین را ایجاب می کرد، در حالی که جنگل های جهان را به میزان 10 در صد افزایش می داد. پایان این پروژه که به "دیوار سبز بزرگ" نیز معروف است سال 2050 است و تا کنون بیش از 66 میلیارد درخت کاشته شده است.اما، برخی ها می گویند دیوار سبز بزرگ راه حل کاملی نیست.

جنیفر ال ترنر (Jennifer L. Turner)، رئیس گرد همایی محیط زیست چین که مقر آن در مرکز وودرو ویلسون واشنگتن است می گوید: " با دیوار سبز بزرگ، مردم برای مهار کردن بیابان زایی در مراسمی بزرگ درخت های زیادی می کارند اما بعدا" کسی از آن ها مراقبت نمی کند و خشک می شوند.

علاوه بر این، جنگل کاری می تواند فراتر از ظرفیت حمل زمین باشد و درختان را بدون دخالت مداوم انسان، نهایتا" محکوم به مرگ کند.

شوئه می گوید: هجوم مردم به تپه های شنی و صحرای گبی برای کاشتن درخت موجب کاهش سریع رطوبت خاک و سفره های آب زیر زمینی شده و در واقع در بعضی از مناطق منجر به بیابان زایی شده است."

چین گذشته از دیوار سبز بزرگ، اقدامات دیگری هم علیه تجاوز بیابان انجام داده است. یک سری قوانین هم در اوایل دهه 2000 با هدف حل مشکل اجرا شد، از جمله تلاش برای باز گرداندن برخی از مزارع و چرا گاه ها به حالت طبیعی تر جنگل یا مراتع.

در 1994، اداره جنگلداری چین نظارت بر وضعیت بیابان زایی را در سراسر کشور آغاز کرد. تحقیقات آن ها نشان می دهد که بیابان ها در چین از 1994 تا 1999 گسترش یافتند اما از 1999 تا 2014 کاهش یافته اند. با این حال، برخی از دانشمندان قابلیت اعتماد داده های علمی دولت را با استناد به تناقضات و مغایرت روش ها، زیر سئوال برده اند .

تأثیر تغییر آب و هوا

دانشمندان پیش بینی می کنند که با تغییرات آب و هوایی زمین، بیابان زایی در برخی از مناطق افزایش خواهد یافت، به خصوص در جاهایی که گرم تر و خشک تر می شوند. سان کینگ وی (Sun Qingwei) متخصص سابق آب و انرژی چین در مؤسسه وودرو ویلسون می گوید هم اکنون در شمال غربی چین کاهش بارندگی و افزایش درجه حرارت باعث شده که مراتع کم حاصل تر شوند.

کینگ وی می گوید: "گرمایش جهانی وضعیت های ناپایدارتری برای فعالیت های بشر و برای اکوسیستم ایجاد می کند. و شمال غربی چین یکی از حساس ترین مناطق به گرمایش جهانی است چون بسیار خشک است - بارش سالیانه در اکثر محل ها زیر 100 میلی متر است."

کینگ وی می گوید اما ما می توانیم جلوی بیابان زایی را بگیریم. او می گوید: "اصطلاح بیابان زایی بدین معنی است که، ورای حالت انعطاف پذیری محیط زیست و اکوسیستم، بواسطه اقدامات انسان بوجود می آید. با حذف عملیات انسان و دادن فرصت کافی، محیط زیست و اکو سیستم می توانند ترمیم شوند."

دامدارانی که به تنگر برگشته اند آینده شان را امتحان می کنند. کینگ وی می گوید: "البته مکانی بدون طوفان شن محل خوبی خواهد بود. در آن جا افراد بیشتری برای معاشرت وجود خواهند داشت و منظره قشنگ تری خواهد داشت؛ اما این محل در حال حاضر خوش منظره نیست." در حال حاضر او دارد تحمل می کند و امیدوار است شرایط اطراف خانه اش بهبود یابد.

منبع:news.nationalgeographic.com